साहित्य
थारु भाषाको रचना छाप्दैन प्रज्ञा प्रतिष्ठान

थारु लेखक संघले गरेको तेस्रो राष्ट्रिय थारु साहित्यिक मेलाका सहभागीले थारु भाषाका रचनालाई राष्ट्रिय प्रज्ञा प्रतिष्ठानले प्रकाशन गर्न चासो नदेखाएको गुनासो गरे प्रेम बुढा बर्दिया । थारु भाषाका साहित्यिक सिर्जनामा

गजल: म घायल बनेकै थें सिमाना व्यर्थ नाघेथें

-शिव प्रणत पुकार्यौ सुस्तरी मनले म टाढा जान लागेथें दियौ खालि प्रतीक्षाको चिनो पो हाथ मागेथें बुझेकै हुँ हिजो तिम्ले लुकायौ प्रेमको माला कुरायौ हरघडी व्यर्थै अगाडि तुल टाँगेथें सुकेको

कविताः गुन्द्रीबाट रातो कार्पेटमा पु¥याउने म कसरी अयोग्य ?

तिमीले त मेरो योगदानको मापन हुनुपर्छ भन्थ्यौ तर मेरो चोटग्रस्त शरीर नापियो मेरो शरीरको उचाइ नापियो तौल नापियो तिमीले गोडाफाट भन्यौ, मैले गोडा फाटेँ सतर्क भन्यौ, म सतर्क बनेँ अगाडि

तिम्रो भगवानले हेरेको पनि देखियो

चैतका महिनै यस्ता । उदासलाग्दा । खडेरीलाग्दा । बाँसका लिंगा जोल्ठिनै पर्दैन आगो लाग्न । साना दर्शन ढुंगा ठोकिए पनि बस्ती स्वाहा हुन सक्ने । कुन सन्काहाले यस्तो उराठ महिनालाई

कविताः कमाण्डरको ठेगाना

–रसुवाली कवि प्रत्येक वर्ष हिउँदमा सिस्ने हिमालमा उसैगरी परिरहेछ हिउँ उस्तै छ रुकुममा जाडो गुड फ्राइडे मानिरहेको कमरेडले भुलेको छ लालिगुरास फुल्ने याम स्कुलमा उस्तै छ जोडघटाउको रटाइ जामुन फलिरहेछ

कविताः रुदाने र ‘थाहा’

–जागृत रायमाझी पागलले रुदानेलाई पागल नै देख्छ पागल जस्तै लवाइखवाइ र बोली रुदानेको जोगीले रुदानेलाई जोगी नै जान्छ गेरुबस्त्र पहिरिने पारा रुदानेको पूजारीले ‘पण्डित’ मान्लान् गुण्डाहरुले ‘डन’ ठान्लान् ‘ठिस’हरुले बहुरुपी

कथा: ‘शुभयात्रा रोहित ! राम्रोसँग जानू’

कास ! जीवनमा केटीमान्छेको अंगालो र चुम्बन पाएको यो पहिलो पटक हो । थोरै काउकुती र असजिलो जस्तो महसुस भयो । शरीर जिरिङग भो । वरिपरी हेरेँ । मान्छेहरुको भीड

पेस्टकारिता– हाई, हाई !

-महेश थापा बाजेहरूले ‘उत्तम खेती, मध्यम व्यापार र तुच्छ नोकरी’ भने ’नि परिस्थितिले पल्टा खाँदा होनहार नातिहरूलाई छनोटको सुविधा छैन । बिनापुँजीका पुङमाङहरू उफ्रेकै भरमा व्यापार जम्ने होइन । व्यापाररूपी

बिएलएलबी परीक्षाफल प्रकाशित

काठमाडौं । त्रिभुवन विश्वविद्यालय परीक्षा नियन्त्रण कार्यालयले कानुन संकायतर्फ बिएलएलबी पाँचौ वर्षको परीक्षाफल मंगलबार प्रकाशित गरेको छ । परीक्षाफल वेभसाइडमा हेर्न सकिने र नेपाल टेलिकमको १६०२ डायल गरी तथा ४९४९

कविता बा

-जीविका अश्रु चारदिनको लामो हिँडाइपछि साम्लिङको धामडाँडामा ढाकर बिसाएर ‎खुइय्य गर्दै, टोपीले पसिना पुछेर , के सोचे होलान् मेरा बाले, दिक्तेल छोडेको खबरले रावा खोला पनि सुसाएकी थिई, रोएकी थिई,