Logo बैशाख ३१, २०७८ शुक्रबार


टाढैबाट हेरेर

कथा

सानो बाबु खेल्दै–खेल्दै पल्लो घरमा गएछ । त्यो घरको भाइ भर्खर दुबईबाट आएको थियो । यसलाई चकलेट खान दिएको थियो रे !  हुन त माया गरेर दिएको होला । के गर्नु, बर्बाद भयो । कलीजुगमा सबै मान्छे आफैँआफैँ लडेर खरानी हुन्छन् भन्थे बूढा– पाकाहरु,  हो कि क्या हो ? वार्डमा पुग्दा त्यहाँ त अर्कै बच्चा राखिएको थियो । हरि र अस्मिताले चिच्याए ‘हाम्रो बच्चा खाेइ ?’ आमा र बाबुका आँखाबाट आँशु झरिरहेका थिए । 

‘बाबा ! भाइलाई कैले ल्याउने अस्पतालबाट ?’ रामुले मायालु स्वरमा आफनाे बाबुलाई सोध्यो ।

‘खै बाबु, डाक्टरले र्यालको रिपोर्ट आएपछि भोलि निधो दिन्छौ भनेका छन् । हेरौं कतिदिन लाग्छ ।” बाउले खुइय सुस्केरा हाल्दै जवाफ फर्काए ।” आमाका आँखा रसाइरहेका थिए । अवोध बालक रामुले केही कुरा बुझिरहेको थिएन ।

रामुले फेरि सोध्यो ‘बाबा उसलाई ज्वरो मात्रै आएको त हो नी किन अस्पतालमा राखेको ?’

‘बाबु, भोलि फेरि डाक्टरलाई सोधेर भनौँला है । अहिले तिमी घरभित्रै बस ।’ बाले छोरालाई सम्झाउँदै भने ।

‘बाबा, मलाई दिक्क लागिसक्यो । खेल्ने साथी पनि छैनन् । खालि ‘भित्रै बस’ मात्र भन्नुहुन्छ । त्यै एउटा भाइ थियो खेल्ने साथी, उ पनि अस्पतालमा छ !’ रामुले झर्कंदै भन्योे । बाबुले नसुनेजस्तै गरे ।

रामुकी आमाले खाना बनाउने तयारी गर्दै थिइन् । घरको कौसीमा बसेर चिया पिउँदै गरेका बाबुले चिच्याउँदै आमालाई बोलाए, ‘अस्मिता, ए अस्मिता ! पख–पख । तरकारीलाई पोटास पानीमा भिजाएर मात्रै पकाउनु पर्छ । म त्यसलाई बनाउँछु अनि मात्र पकाउने तयारी गरौँला ।’

एकै छिनपछि बाबुले तरकारीलाई पकाउन लायक बनाएर आमालाई दिँदै भने, ‘लौ फेरि राम्ररी धोएर मात्र पकाउ है ! पसलबाट तरकारी ल्याएको प्लास्टिकको झोलामा पनि कोरोना भाइरस हुन सक्छ रे । त्यसैले पसलबाट ल्याएको झोला पनि राम्ररी पखालेर अथवा सानीटाइजरले पुछेर मात्रै तरकारी झिक्नुपर्छ । तरकारी झिक्दा हातमा पञ्जा लगाएको हुनुपर्छ । अव हामीले बिशेष सावधानी अपनाउनुपर्छ ।’

‘बच्चा–बच्ची र बूढाबूढीहरुलाई कोरोना भाइरसले बढी दुःख दिन्छ रे । बच्चालाई शंका लागेर त अस्पतालले उहीँ राख्यो नी ! अव उसलाई बँचाएर हामी पनि बाँच्नु छ ।’ कौसीमा राखेका गमलामा पानी हाल्दै रामुका बाबाले भने ।

‘हाम्रो शरीरमा यदि प्रतिरोधात्मक क्षमता बलियो छ भने यस रोगले धेरै गलाउन सक्दैन, यसबाट बच्न सकिन्छ भन्छन् डाक्टरहरु । त्यसैले सबैले सावधानी अपनाउनै पर्यो नि, हैन त हरि दाइ ?’ पल्लो घरको छतबाट रामुका बाबातिर हेर्दै प्रकाश शर्माले भने ।

‘ओहो, प्रकाश भाइ, मैले त तपाईंलाई ख्यालै नगरेको ! आफ्नै सुरमा काम गरिरहेको थिएँ । घरमा सबैजना आरामै हुनुहुन्छ नि ? घरको वरिपरि पुरै सफा सुग्घर गरौँ । सबैले पटक–पटक साबुन पानीले हात धुने गरौँ । घरमा भएसम्मको पोषिलो खाना खाऔँ ।’

चाइनापछि कोरोनाले इटालीमा धेरै मानिसको ज्यान लियो । अहिले यो रोग अमेरिका पस्यो । अमेरिका त्राहिमाम भएको छ । विकसित देश भनेर के गर्नु ? यसको औषधि अझै बनाउन कसैले सकेका छैनन् । यसबाट बँच्ने सबैभन्दा राम्रो उपाय आफ्नो घरको बास नै हो । कोरोना भएपनि बच्चालाई निको हुन्छ । बरु तपाइहरु कसैको सम्पर्कमा नआउनुहोस् जोखिम त तपाईँहरुलाई हुन्छ । ज्वरो आयो वा रुघाखोकी लागेमा तुरुन्तै अस्पताल आउनु होला । अहिले घरमै आइसोलेसनमा बस्नुहोस् 

रामुले आफ्ना बाबु र पल्लो घरका प्रकाश काकाको बीचमा भएका कुराकानीे सुनिरहेको थियो । गमलामा पानी राखिसकेर रामुको बाबुले भित्र पस्दै गर्दा छोरालाई सोधे, “तिमीले समाचार सुन्यौ त बाबु ?’

‘चाइनापछि कोरोनाले इटलीमा धेरै मानिसको ज्यान लियो । अहिले यो रोग अमेरिका पस्यो । अमेरिका त्राहिमाम् भएको छ । विकसित देश भनेर के गर्नु ? यसको औषधि अझै बनाउन कसैले सकेका छैनन् । यसबाट बँच्ने सबैभन्दा राम्रो उपाय आफ्नो घरको बास नै हो ।’ हरिले दिक्क मानेर बसेको छोरालाई सम्झाउँदै भने ।

‘अस्मिता, अब बाहिरका कोही पाहुना पनि घरमा ल्याउने हैन है ! आफू पनि बाहिर कतै नजाउ । बच्चाहरुलाई झन् घरमै राख्नु पर्यो ।’ श्रीमतीलाई सम्झाउँदै हरिले भने ।

‘घरकै बच्चो बिमारी भएर अस्पतालमा छ, कता बाहिर जानु ? कान्छोलाई अझै सञ्चाे भएको छैन । कस्तो रोग हो, बिमारी भएको बच्चासँग बस्न पनि नपाइने ? के रोग लागेको होला ? कोरोना हो की, निमोनिया मात्रै हो ? सास फेर्न गाह्राे हुने, सुख्खा खोकी लाग्ने, ज्वरो आउने कोरोना लाग्दा हून्छ भन्छन् । हे भगवान कोरोना नहोस् ।’ भान्सामा काम गर्दैगर्दा अस्मिताले माथितिर फर्केर नमस्कार गर्दै बिन्ती गरिन्, भगवानसँग आशिर्वाद मागिन् ।

‘कलीजुगमा सबै मान्छे आफैँआफैँ लडेर खरानी हुन्छन् भन्थे बुढा– पुरानाहरु ! हो कि क्या हो ?’ पूजाकोठीबाट रामुकी हजूरआमाले भनिन् ।

‘आमा, यहाँ हेर्न आउनुहोस् त टिभी मा ।” रामुले आमाको हात समातेर तान्दै टिभीको अगाडि लिएर गयो । अस्मिताले कोरोनाका बिरामीहरुले दुःख पाएको दृश्य देखिन् र आफनै छोराको सम्झनाले आँखाबाट आँशु झारिन् । उनले मनमनै भनिन्,  ‘कस्तो अस्पताल रहेछ ! बच्चासँग सँगै बस्न पनि दिएन । सबै कुरा डाक्टरले हेर्छन् रे ।’ सम्झँदा उनको मन अमिलो भयो ।

साँझ पर्न लाग्यो । चराहरु गुँड फर्किरहेका थिए । आफ्नै घरको बार्दलीमा परेवाले गुड बनाएर आफ्नो बच्चालाई छाेपेर बसिरहेको थियो । वरपरका घरमा सन्ध्याकालिन आरतीका बत्ति बलिरहेका थिए, शंख–घण्ट पनि बजिरहेका थिए तर रामुको घर सुनसानजस्तै थियो ।

अस्मिताको मन उदास थियो । उनले सबैलाई साँझको खाना खुवाइन् । उनलाई केही खानै मन लागेको थिएन । बल गरेर खान खोज्दा गाँस घाँटीमै अड्कियो ।

अर्कोदिन हरि र अस्मिता अस्पताल जाने तयारी गरे । रामुले जिद्धी गरेर बाबा–आमासँगै अस्पताल गयो ।

छोरालाई राखेको वार्डमा पुग्दा त्यहाँ त अर्कै बच्चा राखिएको थियो । हरि र अस्मिताले चिच्याए– ‘हाम्रो बच्चा खाेइ ?’

एकजना नर्सले बच्चालाई कोरोना लागेकोले आइसोलेसन (सघन उपचारकक्ष) मा राखिएको कुरा बताइन् । उनीहरु त्यतै दौडिए । रामु पनि पछिपछि दौडियो ।

जे नहोस् भनिएको थियो त्यही भएछ । बच्चालाई सघन उपचार कक्षमा राखिएको थियो । बाबु, आमा र रामुले बच्चा भएको कोठामा जान खोजे । तर डाक्टरले अनुमति दिएनन् । उनीहरुले सिसाको झ्यालबाहिरबाटै हेरे ।

रामुले चिच्यायाे– ‘भाइ’ …। भाइले भित्रबाट आफना हात दिइरहेको थियो– मलाई समाउ भनेर । रामुले सिसामा आफनो मुख टाँसेर भाइलाई चुम्मा गर्यो । यता आमा र बाबुका आँखाबाट आँशु झरिरहेका थिए ।

रामुका आँखाबाट पनि आँशु झरिरहेका थिए । यत्तिकैमा उनीहरुलाई हेरिरहका डा सन्न्तोष आइपुगे । उनले भने, ‘आत्तिनु पर्दैन । कोरोना भएपनि बच्चालाई निको हुन्छ । बरु तपाइहरु कसैको सम्पर्कमा नआउनुहोस् जोखिम त तपाइँहरुलाई हुन्छ । तपाईंहरुको पनि र्यालको नमूना दिएर छोड्नुहोस् । तपाईहरु पनि अब कसैको सम्पर्कमा जानु भएन । यो बच्चालाई कसरी सरेछ ? कोही बाहिरको मानिस सम्पर्कमा आएको थियो र ?’ डाक्टरले सोधे ।

‘हामीले त कसैलाई घरमा आउन दिएका थिएनौं, कसैको घरमा गएका पनि थिएनौं । सानो बाबु खेल्दै–खेल्दै पल्लो घरमा गएछ । त्यो घरको भाइ भर्खर दुबईंबाट आएको थियो । यसलाइ चकलेट खान दिएको थियो रे ! हुन त माया गरेर दिएको होला । के गर्नु, बरबाद भयो ।’ आँशु पुछ्दै हरिले भने ।

नआत्तिनुहोस् । ज्वरो आयो वा रुघाखोकी लागेमा तुरुन्तै अस्पताल आउनु होला । अहिले घरमै आइसोलेसनमा बस्नुहोस् । बच्चाको स्याहार हामी गर्छौ, चिन्ता लिनु पर्दैन । रामु र उसका बाबुआमा सानो बच्चालाई फर्की–फर्की हेर्दै घरतिर लागे ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस्
विशेष

यस दिन गरेको शुभ कामबाट अक्षय अर्थात् कहिल्यै नाश नहुने फल प्राप्त हुने हुँदा यस तिथिलाई अक्षय तृतीया भनिएको हो…

हाल देशका अधिकांश भूभागमा सामान्य बदली रही सुदूरपश्चिम प्रदेश र कर्णाली प्रदेशका केही स्थानहरूमा मेघगर्जन र चट्याङ्गसहित हल्कादेखि मध्यम वर्षा…

सन्तानको खुशी बढ्नेछ । व्यापारमा आम्दानी राम्रो हुनेछ । व्यवसायमा प्रगति हुनेछ ।

काठमाडौँ । केपी शर्मा ओली पुनः प्रधानमन्त्री नियुक्त हुनुभएको छ । राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीले संविधानको धारा ७६ (३) अनुरुप संसदको…

नेता भट्टराईले भन्नुभएकाे छ, 'हिजो गल्ती भएको थियो, त्यसलाई सच्याउनु राम्रो हो । अब कुरा गरेर सहमति बनाउन लाग्नु पर्छ…

ठाकुरका सहयोगी सतेन्द्र मिश्रका अनुसार बुधबार दिउँसो केहीबेर पूर्वसमाजवादीको पार्टी कार्यालय बबरमहलमा जसपाका संघीय परिषद्का अध्यक्ष डा। बाबुराम भट्टराई र…