ब्लग
खुट्टा र चप्पलको दोस्ती

जोसेफ शाही परापूर्वकालमा मान्छेहरु खालि खुट्टै हिड्ने गर्दर्थे । खुट्टामा बिझ्ने काँडा र ढुंगाको घोचाईबाट राहत पाउन मान्छेले काठ र मालुका टाँटाको चप्पल बनाएर लाउन थाले । चप्पलले पैतलालाई जोगाए

प्रविधिले एक्ल्याएको समाज

मलाइ निम्ता दिने साथीलगायत अन्य सबै मोबाइलमा व्यस्त देखिन्थेँ । कोही दुईजना मुख जोड्दै सेल्फी लिइरहेका थिए, कोही फेसबुकमा फोटो पोस्ट्याउँदै । त्यस्तै कोही फुटबल र क्रिकेटमा कसले जित्यो भनेर

आहा कति स्वादिलो वर्ष !

अंग्रेजी नयाँ वर्ष २०१८ बिदा गरेर २०१९ को शुभकामना लिने–दिने गरियो । कति साथीले गएको वर्ष कस्तो रह्यो त भनेर सोधे । फ्याटै भनिदिएँ, ‘मेरो त २०१८ साल त सारै

२०१८ का सकारात्मक पक्ष

इतिहासमै दुई तिहाइको शक्तिशाली सरकारले सत्ता सम्हालेको १० महिना पुगेको छ । अर्थतन्त्र मजबुत छैन । विकास र परिवर्तन उतिसारो हुनसकेको छैन । तर पनि यसबीच सरकारले थालेका केही नयाँ

अर्थतन्त्रःचुनौति नै चुनौतिको वर्ष

अक्टोबर १० तारिखमा नेपाली रूपैयाँसँग विदेशी मुद्रा विनिमयको ‘कालो दिन’ बन्यो । आन्तरिक उत्पादनले मागको निकै कम हिस्सा थेग्न नसक्ने र विदेशबाट सामान आयात गरी दैनिकी चलाउनुपर्ने देशका लागि स्वदेशी

सत्तालिप्साको ‘चास्नी’मा मधेसवादीः निराशाको ‘टाकुरा’मा मधेसी

उपेन्द्र यादवले शक्तिको वैभव थाम्न सकेनन् । फोरम फुटपरस्त नीतिको शिकार भयो र दोश्रो संविधानसभा निर्वाचनमा आइपुग्दा सर्लक्क परेको काँक्रोजस्तो मधेसी जनअधिकार फोरम कुल ७ चिरामा धुजामुजा भयो । पहिलो

‘पबजी’ अर्थात् विश्वभर आत्महत्या, हत्या र सम्बन्ध विच्छेद गराउने ‘मोबाइल गेम’

मानिस प्रविधिविना अपूरो महसुस गर्छ । प्रविधि मानवजीवनको अभिन्न हिस्सा बनेको छ । प्रविधिविना बाँच्न सक्दैनौँ तर हामी यो बिर्सन्छौँ कि प्रविधिविना संसारमा मानिस बाँचेका पनि थिए । प्रविधिकै उत्कृष्ट

वाम सरकारका परीक्षण

वर्ष २०१८ मा नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा)को कामकारबाहीबारे समर्थनभन्दा बढी आलोचना भएको छ । ५ वर्षीय स्थायी सरकारको स्थापना गर्न सफल भए पनि अपेक्षाअनुरुप काम नभएको भन्दै पार्टीका शीर्षस्थ नेतादेखि

बेपत्ता परिवारले कहिले पाउलान् न्याय ? (भिडियोसहित)

‘पीडकलाई पटकपटक बोलाउदा पनि बयानका लागि तयार नभए पक्राउ गरेरै ल्याउने प्रावधान, एकपटक बयानका लागि आउने र अर्कोपटक नआए पीडक भागेर अर्को देश जानसक्ने भएकाले पासर्पाेट रोक्का गर्ने प्रावधान, खानतलासी

गुणस्तरीय शिक्षाका नाममा विभेदको व्यापार ?

शिक्षक सिकाई विभेदकारी नहोस् । कोही पनि बालबालिका विद्यालयले भनेको सामान किन्न नसकेर विद्यालय नै जान नसक्ने, आफ्ना साथीहरुको नजरमा ‘गरिब’ दरिने वातावरण बनाउने विद्यालयहरु र शिक्षकहरु शिक्षाको ज्योति फैलाइरहेका